Aha-erlebnis

Foto: Philine Bernard©

Aha-erlebnis

Elke 3 maanden controle is voor je eigen gevoel een stukje veiligheid en 'controle', maar zorgt ook voor aha-erlebnissen. Vorig jaar rond deze tijd wist ik nog niks. Was ik nog in de waan van de dag, bezig mijn agenda te vullen met leuke afspraken omdat ik net met pensioen was. Hoe onbezorgd was mijn leven toen. Ik voelde mij fantastisch, was eindelijk goed ingesteld op de Methylfenidaat en had de ADHD onder controle. Het zorgde er ook voor dat ik veel rustiger was en geen last had van pieken en dalen, iets waar je doodmoe van wordt. Ook is je concentratie veel beter en heb je minder last van prikkels. Ik voelde me echt fantastisch. Energie, rust en had overal zin in.

Bom

Dan de dag dat je naar de wc gaat en je ineens bloedstolsels verliest. Dat je denkt WTF!!! Uit ervaring in de gezondheidszorg wist ik gelijk dat dit niet is wat je wil mee maken en de andere dag zat ik al bij de huisarts. De rest van het verhaal weten jullie of kun je terugvinden op mijn pagina's, maar de rollercoaster was gestart. Ik zat in een sneltrein, maar wel de verkeerde. De bom was gevallen en ontploft.

Terugblik

Achteraf vond ik het allemaal wel meevallen, de chemo en de bestralingen, maar dat is achteraf. Want het viel niet mee. Elke dag naar het ziekenhuis, elke maandag een hele dag in het ziekenhuis en dan de inwendige bestralingen (waar iedereen als een berg tegenop ziet) dit waren ook lange dagen, stil liggend op je rug, starend naar het plafond, liggend eten en drinken, de pijnpomp, anesthesie/OK en in mijn geval de onzekerheid of de neusspray voldoende zou werken bij het verwijderen van het implantaat. Het eten gedurende al die weken was ook echt een drama, want je darmen krijgen ook een klap dus je moest zo letten op je voeding, anders had je echt een probleem en kon je veel vrije tijd op de wc doorbrengen. Je blaas die een opdonder kreeg en je moest wel elke dag met een volle blaas tijdens de bestralingen op die strijkplank liggen. Maar goed, het is gelukt en ik heb het achter de rug.

Angst

Dat was er: angst! Je leven op zijn kop. Je wordt nooit meer zo onbezorgd als ervoor. Er is een leven voor de diagnose en een leven na de diagnose. Als een natte dweil in je gezicht maak je mee dat het leven eindig is en dat dit wel eens heel dichtbij kan komen. Dat wil niet zeggen dat ik niet geniet, maar ik ben niet meer onbezorgd. Bij alles ben ik op mijn hoede en de bezoeken naar het ErasmusMC bezorgen mij altijd een aha-erlebnis. Elke keer bij goed nieuws ben ik opgelucht voor dat moment. Blij ben ik niet, maar opgelucht. Dat is een nuance, maar geeft wel het verschil aan. 

27 mei a.s. verwachten ze mij weer. Dit keer bij de radiotherapeute. Het is toch weer spannend, maar het moet. Controles moeten voorkomen dat we te laat zijn.

Er is maar één moment dat je op tijd kunt komen. · Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg óf te laat. Johan Cruijff