Bijwerkingen van chemoradiatie en brachytherapie.

Allereerst waren de gevolgen van de chemoradiatie (5 chemokuren en 25 uitwendige bestralingen in mijn geval) gunstig, want bij de MRI (ter voorbereiding op de Brachytherapie) was de tumor eigenlijk niet meer terug te vinden. 

Dat gaf de burger moed, want laten we eerlijk zijn je bent niet voor niets keihard aan het vechten om dit monster om zeep te brengen. Ook gaf mij dit de hoop dat ik dan maar 3 brachy's nodig zou hebben in plaats van 4, want laten we eerlijk zijn ook hier geld "less is more".

Maar ik wil even stil staan bij de andere bijwerkingen die op mij van toepassing waren.

Bijwerkingen

• Diarree
• Buikkrampen
• Smaak
• Geïrriteerde blaas, danwel irritatie bij het plassen
• Moe
• Misselijk
• Haaruitval
• Geïrriteerd tandvlees
• Verklevingen
• Overgangsklachten (nvt bij mij daar ik al in de overgang geweest ben, maar deze moeten niet onderschat worden)

Diarree en buikkrampen

Allereerst waren mijn darmen echt wel van slag na alle bestralingen en mede dankzij mijn strenge regime met betrekking tot de voeding heb ik dit binnen de perken weten te houden. Ik moest namelijk ook elke dag zorgen voor lege darmen zonder lucht in verband met de bestralingen in combinatie met een volle blaas. 

Dat ik er nog steeds last van heb zal (naar mijn idee) ook te maken hebben met het feit dat de inwendige bestralingen (de brachytherapie) nog 3 maanden nawerken. Heel langzaam voeg ik elke keer iets toe aan mijn dieet dat ik hiervoor wel kon eten en op die manier kan ik kijken wat wel/niet binnen de mogelijkheden hoort. Laten we wel zijn, het dieet witte pistoletjes met geitenkaas, droge rijst met suiker en kaneel, drinkyoghurt met probiotica, yoghurt met probiotica,  bouillon/cup-a-soup, vruchtjes uit de diepvries met vanillevla, bananen en de pasta tonijnsalade komen mij zo langzamerhand echt wel mijn strot uit. Elke 'nieuwe' maaltijd is voor mij een feestje en hier kan ik ook heel erg van genieten. Het feit dat ik geen volle blaas meer hoef te hebben 1x/dag (in verband met het feit dat je hiermee je darmen beschermd tijdens de bestralingen) lucht ook echt op, omdat drinken ineens niet meer moet maar mag.

Smaak

Vandaag (08-01-2026) heb ik voor het eerst weer cappuccino gedronken en wat was dat lekker. Vanaf oktober heb ik geen koffie meer gedronken. Het smaakte mij niet en het is laxerend, dus maanden heb ik thee gelurkt en dat ging prima. Helemaal toen ik 2 liter per dag moest drinken, want 1 theemok bevatte 250 ml vocht, dus dat zette zoden aan de dijk. Ik moet wel nog even wachten op het laxerende effect. Wat ik echt vergeten was, maar mij onmiddellijk opviel: 'Wat heb ik een droge bek' (excuse my language).  Ik moest series wat water drinken om dat gevoel te laten verdwijnen. Hoe snel kun je dergelijke dingen ook weer vergeten. Sommige zoetigheden vond ik ronduit smerig, nu ben ik nooit een echte zoetekauw geweest, maar af en toe iets lekkers ging er heus wel in. Rond de Sinterklaas en Kerstperiode word je dood gegooid met zoetigheid, maar pas tegen de Kerst kon ik heel langzaam iets van chocola weer een beetje waarderen. Helaas kon ik ook geen drop meer eten, maar dit hoort bij het onderwerp diarree, omdat dit heel erg laxerend is (bij mij).

Geirriteerde blaas

Ook dit is gelukkig vrij snel verdwenen. Het feit dat je vaak moest plassen, ook 's nachts, geeft het aanzienlijk meer rust nu de irritatie op de achtergrond verdwijnt. Plassen met een straal water geeft echter verlichting bij de irritatie. Wel altijd op je hoede zijn of je geen blaasontsteking hebt, want dan moet je aan de bel trekken!

Moe

Hier ontkom je gewoon niet aan. Het is een emotionele achtbaan en dat in combinatie met elke dag de tocht naar het ziekenhuis en de behandeling zorgt er gewoon voor dat je heel erg moe wordt. Ik merkte op de dag na Kerst een verschil. Ineens was ik een uur aan het 'rommelen/ruimen' en merkte ik dat er geen zweet op mijn rug stond. Wel besloot ik na dat uur niet nog even de vaatwasser uit te gaan ruimen, maar eerst te gaan zitten. Onder het motto "Laat ik stoppen op het moment dat ik nog energie heb, dat maakt dat ik een stijgende lijn zie." Ja, ja ook ik heb wat geleerd op mijn 'oude' dag, met kleine stapjes komen we er ook.

Misselijk

Dit heeft mij best wel lang achtervolgd. Het gevoel te hebben dat je maag zich niet wil legen en dat bij sommige dingen alleen de lucht je al misselijk maakt. Make-up bijvoorbeeld, kip gerelateerde produkten, koffie, sommige parfums, wasverzachter en dergelijke waren niet te doen, dus deze niet inzetten-gebruiken dat is stap 1. Stap 2 maak gebruik van de anti misselijkheidsmedicijnen, want dat was echt geen overbodige luxe. Gelukkig is de chemokuur bij chemoradiatie niet zo heftig omdat het in combinatie is met de bestralingen, maar desalniettemin zelfs weken na de chemo was ik nog steeds misselijk. Het is pas sinds deze week (08-01-2026) dat ik niet elke dag deze medicijnen moet inzetten.

Haaruitval

Nee, ik werd niet kaal bij deze chemokuur, maar het viel wel veel meer uit. Op een gegeven moment begon ik mij echt wel zorgen te maken, omdat ik een soort ´doorzichtig´ werd boven op mijn hoofd en dat terwijl ik een hele dikke bos haar had. Je herkent dat 'doorzichtige' wel, soms zie je vrouwen lopen die heel dun/weinig haar hebben en het dan ook nog heel donker verven. De hoofdhuid blinkt je dan tegemoet en daardoor lijkt het eigenlijk nog 'kaler'. Gelukkig begint ook dit zich langzaamaan te herstellen en laten we eerlijk zijn, dit is een luxe probleem in vergelijking tot de vrouwen die helemaal kaal worden want dat lijkt mij echt vreselijk. Ook al zijn er pruiken, mutsjes en de Toupim. Bij de laatste wordt er met behulp van je eigen haar een prachtige haarband gemaakt waar je eigen haar aan vastzit en in combinatie met een mutsje oid kun je dan toch je eigen haar inzetten. Maarrrr het blijft behelpen, het is warm, geeft jeuk en gaat vaak schuiven. Laten we eerlijk zijn haar bij een vrouw is toch echt wel een ding dat meewerkt aan de vrouwelijkheid, het 'zijn' van een vrouw.

Geïrriteerd tandvlees

Ja, dat had ik ook en de zorg voor je tandvlees moet echt wel aandacht hebben. Het trekt terug, ziet er ontstoken uit en je wil niet dat je tanden los gaan zitten. Ook hier heb ik veel aandacht aan besteed in de hoop dat het geen verstrekkende gevolgen heeft. Spoelen met een zoutoplossing en je tandvlees met een zachte tandenborstel masseren. Minimaal 2, maar liefst vaker je tanden poetsen met een zachte borstel zodat er niets achter je tandvlees kan 'verdwijnen', want dit kan ontstekingen veroorzaken.  In februari moet ik voor halfjaarlijkse controle en de tijd zal het leren.

Dit was een hele opsomming en ja, de bijwerkingen waren er zeker. Sommigen meer dan anderen, maar voor alles is een oplossing en gelukkig komt er bij mij nu zo langzamerhand een einde aan deze bijwerkingen. Je moet een lange adem hebben en geduld, vooral dat laatste is moeilijk voor mij. Geduld is iets dat ik toch wel heb moeten aanvaarden in dit hele traject. Je wil snel je leven terug, maar dat gaat niet. Je kunt het niet afdwingen. Wees lief voor jezelf, geef je lichaam de tijd om te herstellen en pluk de dag. En dan komen we bij de verklevingen. 

Verklevingen, last but not least

De laatste bijwerking is die van de brachytherapie en dan hebben we het over verkleving van de vaginawand. Dit kan gedurende een heel jaar na de laatste inwendige bestraling nog optreden. Dit moet voorkomen worden in verband met de bezichtigingen (dat heb ik al eerder beschreven) en dat is echt wel een 'dingetje'. Gedurende een jaar lang drie keer in de week de pelotten inzetten, ook wanneer je denkt dat het reuze meevalt, want de verkleving ligt om de hoek en dat gevaar is er altijd gedurende het hele jaar na de laatste inwendige bestraling. Plan het in, maak er iets van want jij bent verantwoordelijk voor het feit dat deze verklevingen geen kans maken en dat je nog steeds elke 3 maanden terecht kunt voor een visuele inspectie. Het ErasmusMC geeft je alle middelen mee in combinatie met uitgebreide voorlichting, maak er gebruik van. 

Ik zelf ben nogal praktisch ingesteld en in combinatie met mijn ADHD (waarbij wachten niet mijn sterkste punt is: ben snel afgeleid en de verveling ligt op de loer) en de PTSS (hier fluister ik mezelf elke keer opnieuw in dat het een medisch noodzakelijk moment is) heb ik het ingepland tijdens het tanden poetsen. Tanden poetsen duurt 2 minuten en dan blijft er nog 1 minuut over voor de tijd die staat voor de '3-minuten-pelotten-regel'.  Anderen proberen er juist plezier uit te halen, waarbij je ook een vibrator kunt inzetten ofwel samen met je partner  kunt ontdekken hoe je dit 'leuk' en ontspannen kunt maken. 

Alles mag, als jij je er maar prettig bij voelt en de kijkdoos open blijft voor bezichtigingen.

"Creativiteit is intelligentie die plezier heeft." Albert Einstein